Beeld

Beeldende kunsten zoals schilderijen, foto's, tekeningen, films en strips vind je hier.

Zorg dat je onze volgende artikels zeker niet mist!

Ensor: “Rond een kunstenaar”

Ensor: “Rond een kunstenaar”

“Kunst maken rond een kunstenaar.”  Mijn hersenen waren volop bezig met deze informatie te analyseren toen Mr. Gillaerts  deze zin uitsprak voor de hele klas. “Hoe ga ik dit nu weer aanpakken”, peinsde ik. “Laat ik eens terug gaan naar mijn West-Vlaamse roots.” Mijn doel was de leraar te imponeren met een eigen, uniek kunstwerk. Omdat tekenen niet mijn grootste talent is, besloot ik de creativiteit van een heel andere kant te laten waaien. Ik zou inspiratie gaan zoeken bij een oude vriend van me: Ensor.  Deze kunstenaar leerde ik als kind kennen, toen ik nog uitgelaten door de straten van Oostende liep.

Vooraleer ik jullie iets meer ga vertellen over deze innovatieve man (mijn vriend in spe) moet ik jullie met pijn in het hart melden dat Ensor reeds is overleden. Dit gebeurde 4 volle jaren na WO II, in 1949. Maar de decennia voor hij heenging, heeft hij wel een heel uitgebreid oeuvre gecreëerd. Vele kunstwerken staan te pronken op zijn levenslijst, waaronder ook de befaamde maskers.
Toen ik als kind nieuwsgierig zijn atelier verkende, herinner ik me naast de muziekklanken (hij was immers ook componist) vooral de doodse sfeer die de vele kunstwerken uitstraalden. Deze sfeer kende zijn oorsprong tijdens Ensor’s jeugd. Zijn teleurstelling in het leven begon toen zijn vader zijn familie ten schande maakte voor de gehele stad Oostende. Zijn vele nachtelijke pleziertjes met de fles waren hier de oorzaak van. Mensen wezen hem na en fluisterden kwetsende woorden. Hier bleef het echter niet bij. Mijn vriend werd constant geconfronteerd met de afwijzingen van leraren, kunstenaars én van de maatschappij. Sindsdien is Ensor zijn frustraties gaan uitwerken in zijn muziek en in zijn creaties. Uit deze harde ontgoocheling zijn de, veeleer, geërgerde maskers ontstaan. Deze kunstwerken vond ik altijd de leukste omdat ik als kind hield van het hele carnavalgebeuren. Mijn kinderlijke fantasie liet deze maskers tot leven komen in een iets meer opgewektere sfeer, ver buiten Ensor’s rommelige werkatelier. Ik geloof niet dat dit de bedoeling was van mijn vriend want mijn gedachten waren immers veel te tegensrtijdig met de opinies van mijn vriend. De maatschappij moest volgens hem gechoqueerd worden door zijn, inmiddels, symbolische kunst.

Veel werken zullen de adem van het publiek ontnemen, buiten één kunstwerk… Eén masker kon niet verwezenlijkt worden wegens zijn plotse overlijden. Ik vond zijn plannen en schetsen terug in zijn bedompte werkruimte en dacht: “laat ik een laatste eerbetoon maken aan mijn vriend!” De wereld moest en zou de pijn, de wrok en de kunst van deze man erkennen!…. Dit was het moment waarop ik plots weer teruggeroepen werd naar de klas. Ik had mijn idee gevonden! Zijn grootse plannen voor hét masker bevatten volgende kenmerken:

 

 

 

Na uren zwoegen en zweten, was mijn creatieve eerbetoon aan Ensor eindelijk klaar! Dankzij zijn artistieke plannen en de inspiratie die ik haalde uit zijn andere maskers heb ik mijn werkje op een goede manier kunnen afmaken. Ik moet toegeven dat ik het heerlijk vond om mijn handen vuil te maken en het gezicht van een andere leerling te bekladden met gips, water en gipsverband. Ik heb me niet enkel geconcentreerd bezig gehouden; ik heb tijdens het werkproces ook hard gelachen! Het was een hele ervaring! Ook het maken van de snor en de wangen uit gips, de selectie van kleuren kiezen, het eigenlijke verven en het haar aanbrengen was een leuk en leerrijk gebeuren.

 

Na de inspanning en de opperste concentratie volgde het opkuisen dat ik met plezier heb volbracht. Deze opdracht was zeker de moeite waard en het resultaat mag er wezen. ¦)